Kişi, sosyo-kültürel  günlük yaşantısını, içinde bulunduğu kentsel fiziksel çevrenin yarattığı dış mekanlar ve bu mekanlardaki etkinlik ve deneyimler ile sürdürmektedir.

Yörenin temel yaşam alanı olan “hayat” kent ölçeğinde kamusal bir kimlik kazanarak kentin katmanlı sosyal ve kültürel yapısına bir altlık oluşturmaktadır. Program elemanlarının hayat etrafında ve farklı kotlarda kurgulanması bu alanın kent belleğinde canlı bir iz olarak kalmasını sağlamaktadır. Sadece kullanıcının değil, kentlinin de kendini etkileşim içinde bulacağı bu sosyal merkez hedeflemektedir. Atölyelerde yapılan üretim ile kişiler kendini ifade edebilecek ve kent yaşamına güçlü bir katkıda bulunabilecektir. Taşlık ile ilişkili atölyeler, sergi alanları, açık hava tiyatrosu gibi fonksiyonlar sosyal ve kültürel ilişkileri iyileştirici unsurlar olarak ortaya konulmaktadır.

 Eski kent dokusu, mustafa paşa cami, bedesten, taşhan ve önünde oluşturulan meydanlar ile ilişki kurarak, kütlede önerilen yönlenme ile çevredeki kentsel dokuya uyum sağlama, mikro klima yaratan yapı dokusu ile, iki yönlü hava akımı sağlayan “boşluklar”, “taşlık”, “etkinlik revağı”  ve “seyir balkonu” yaratılarak tasarlanan gölgeli dış mekanlar, merzifon’un iklimine uygun projenin ana tasarım ilkeleri olmuştur.

Bütün bu yaklaşımlarla ekolojik ve sürdürülebilirlik için uygun bir kentsel tasarım ve mimari proje konsepti sağlanmaya çalışılmıştır. Teknolojik ve çağdaş bir yaklaşımla geleneksel ve güncel mimari birlikteliği sağlanmış, blok yapılar yerine kaynaşmış ve geçişmeli bir mimari anlayışla, yaşayan ofis, ticaret, eğitim ve kültür mekanları tasarlanmıştır. 

Binalar arasında tasarlanan boşlukların devamlılığı ve birbirine akışı ile iç-dış mekan arasında yaratılan süreklilik ile kullanımda esneklik sağlanmaya çalışılmıştır.

​